Przejdź do głównej zawartości

KREW = ŻYCIE CZYLI LEUKOCYTY

W ostatnim poście z tej serii pisałam o krwinkach czerwonych, przeczytaj tutaj. Dziś chciałabym napisać kilka słów o krwinkach białych, czyli leukocytach.
To dzięki nim organizm może się bronić przed infekcjami. Krwinki te podobnie jak krwinki czerwone są wytwarzane przez szpik kostny. 
Szpik wytwarza pięć rodzajów leukocytów. Trzy rodzaje, czyli krwinki białe obojętnochłonne, granulocyty eozynochłonne i leukocyty zasadochłonne mają kształt ziarnisty, toteż nazywane są zbiorczo granulocytami. Pozostałe rodzaje to limfocyty i monocyty.


KRWINKI BIAŁE OBOJĘTNOCHŁONNE- jest ich najwięcej w krwi. Stanowią 62% ogółu leukocytów i jako pierwsze zbierają się w miejscu infekcji. Odpowiadają za tropienie i neutralizowanie wszelkich bakterii. Nadwyrężone przez walkę z bakteriami krwinki pękają, a ich zawartość przyciąga więcej podobnych krwinek i zarazem zwiększa ukrwienie danej okolicy. Wzmożony przepływ krwi może sprawić, że miejsce infekcji wyda się bardziej zaczerwienione i cieplejsze.

GRANULOCYTY EOZYNOCHŁONNE- te białe krwinki szczególnie potrzebne są alergikom. Mają bowiem za zadanie odtruwać obce białka, zanim te zaszkodzą organizmowi. Granulocyty eozynochłonne zawierają ponadto toksyczne ziarenka zabójcze dla komórek inwazyjnych i przydatne do oczyszczania punktów zapalnych.

LEUKOCYTY ZASADOCHŁONNE- stanowią najmniej liczny rodzaj białych krwinek. Produkują histaminę, która zwiększa ukrwienie i przyciąga więcej białych krwinek do obszaru zainfekowanego. Dzięki tym leukocytom wszelkie białe krwinki łatwiej docierają w te okolicę. Poza tym wytwarzają one heparynę przydatna do rozpuszczania starych skrzepów.

LIMFOCYTY- nie tylko zwalczają infekcje, ale także zapewniają organizmowi odporność na pewne choroby. Przykładowo wirus odry ma swój antygen- czyli substancję, którą organizm rozpoznaje jako obcą. Limfocyty reagują na nią, wytwarzają przeciwciała, czyli białka zabójcze dla konkretnych antygenów. Istnieje wiele rodzajów antygenów, limfocyty zaś wytwarzają szereg różnych przeciwciał. Przeciwciała zwalczają obca substancję i ją zapamiętują, aby ją wyeliminować, jeśli znów pojawi się w organizmie. 
Limfocyty mogą być produktami szpiku kostnego albo innych narządów: węzłów chłonnych, śledziony, migdałków, grasicy. Krążą między krwiobiegiem a układem limfatycznym. Znaczna część limfocytów wytwarza przeciwciała, inne pełnią funkcję regulatorów odporności organizmu, zwiększając albo zmniejszając- zależnie od skuteczności zwalczania infekcji.


MONOCYTY- ten rodzaj białych krwinek stanowi drugą linię obrony organizmu, nie reagują tak szybko jak krwinki białe obojętnochłonne. Zadanie monocytów polega na penetracji obszaru zainfekowanego w celu usunięcia komórek nadwyrężonych i obumierających, a także produktów metabolizmu komórkowego. Składnikami monocytów są specjalne enzymy, bardzo skuteczne w zabijaniu wszelkich bakterii. Monocyty, wytwory szpiku kostnego, krążą początkowo razem z krwią. Następnie, opuściwszy krwiobieg, przenoszą się do tkanek i znajdują sobie miejsce w węzłach chłonnych, płucach, wątrobie i śledzionie.

Wszystkie pięć rodzajów leukocytów wspólnie walczą z infekcjami. Do typowych objawów zakażeń należą: obrzęk, zaczerwienienie, gorączka. Jeśli więc wystąpi stan podgorączkowy, nie faszeruj się od razu lekami. Wyższa temperatura świadczy o tym, że układ odpornościowy pracuje, zwalczając bakterie i inne obce organizmy.

LEUKOCYTY A CHEMIOTERAPIA 
No właśnie, jak silne leczenie wpływa na leukocyty?
Krwinki białe w odróżnieniu od czerwonych żyją krótko, 3-4 dni, przy czym szpik kostny stale wytwarza nowe leukocyty w miejsce martwych. Właśnie proces produkcji białych krwinek, jest najbardziej podatny na negatywne oddziaływanie chemioterapii. Często podczas leczenia leukocyty spadają do bardzo niskiego poziomu. 
W tym okresie organizm malucha jest szczególnie narażony na infekcje. Ewentualna infekcja spotkałaby się ze słabszą reakcją układu odpornościowego ze względu na małą liczbę leukocytów. Taki stan rzeczy jest normalny, dlatego podczas podawania cytostatyków dziecko często ma zlecaną morfologię. Lekarz podejmuje decyzję czy można podać kolejny cykl chemii. Gdy liczba białych krwinek jest bardzo niska mówimy o neutropenii


Neutropenia to stan, w którym dochodzi do obniżenia poziomu neutrocytów (zwanych też neutrofilami lub granulocytami obojętnochłonnymi). Stanowią one jeden z pięciu podstawowych typów krwinek białych (o których pisałam powyżej) i odgrywają bardzo istotną rolę w zapobieganiu infekcji (odpowiadają za zwalczanie bakterii oraz grzybów). 
Prawidłowy poziom neutrocytów we krwi obwodowej to od 1600 do 7000 komórek w mm3 (inaczej 1,6-7,0 G/l). 
Obniżenie poziomu neutrocytów poniżej 1000/mm3 (w zakresie 1,0-0,5 G/l) w istotny sposób zwiększa ryzyko infekcji. Dlatego należy profilaktycznie przyjmować antybiotyk o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego i lek przeciwgrzybiczy.
Poziom neutrocytów poniżej 500 w mm3 (0,1-0,5 G/l) powoduje znaczne zwiększenie ryzyka infekcji. Jeśli mały pacjent ma takie wynik morfologii, to oprócz wymienionej wyżej profilaktyki przeciwbakteryjnej i przeciwgrzybiczej wymaga bezwzględnej izolacji. Lekarz może zadecydować o podaniu czynników wzrostowych, które przyspieszają odnowę krwinek białych (zwykle lekarz zaleca podanie neupogenu).  


JAK RADZIĆ SOBIE W OKRESIE NIEDOBORU LEUKOCYTÓW
- przede wszystkim dziecko musi unikać osób przeziębionych, przechodzących grypę czy nawet lekką infekcję
- gdy jesteście na przepustce unikajcie skupisk ludzkich. Spacer po galerii handlowej jest absolutnie nie wskazany !!!
- dbaj, by skóra dziecka była sucha- wilgoć sprzyja namnażaniu się bakterii
- maluch często powinien myć ręce, szczególnie po skorzystaniu z toalety, przed posiłkiem
- dbaj o czystość zębów, dziąseł - resztki jedzenia sprzyjają namnażaniu bakterii
- podawaj dużo płynów, częste oddawanie moczu może uchronić przed infekcjami pęcherza
- starannie dezynfekuj nawet małe zadrapanie
- wszelkie objawy przeziębienia konsultuj z lekarzem. Prawdopodobnie dziecko dostanie antybiotyk, aby ułatwić organizmowi zwalczenie infekcji
- konsultuj z lekarzem prowadzącym wszelkie wizyty u specjalistów np dentysty. Wszelkie leczenie inwazyjne należy podejmować dopiero wówczas, gdy dziecko odzyska prawidłową odporność
- zawsze podawaj posiłki na czystych, najlepiej wyparzonych naczyniach
- nie podawaj dziecku produktów i potraw zawierających żywe kultury bakterii. nawet te zawierające "przyjazne" szczepy, dla małego pacjenta z osłabiona odpornością mogą wywołać stan chorobowy np. biegunkę
- zwracaj baczną uwagę na terminy przydatności do spożycia i właściwe przechowywanie żywności
- pamiętaj- najbezpieczniejsze są potrawy przygotowywane tuż przed spożyciem lub weki (szczególnie domowe)

Pamiętaj, że taki stan jest normalny podczas leczenia. Po zakończeniu chemioterapii mechanizmy obronne organizmu prędzej czy później zaczną funkcjonować normalnie. Dzieci zwykle bardzo szybko wracają "do formy". Wierzę, że w twoim przypadku również tak będzie. 

www.nowotwor.eu
Chemioterapia- Poradnik dla pacjenta i jego rodziny. J.McKay, T.Schacher

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

WSZYSTKO CO MUSISZ WIEDZIEĆ O PORCIE NACZYNIOWYM

Czego dziecko najbardziej boi się będąc w szpitalu? Lista pewnie jest długa i każde dziecko boi się innych rzeczy. Jednak niezależnie od wszystkiego, większość z nas dorosłych i dzieci boimy się zastrzyków, pobierania krwi, czyli mówiąc najprościej boimy się igieł.
Większość pielęgniarek pracujących na oddziałach dziecięcych ma spore doświadczenie i umiejętności zarówno w pobieraniu krwi jak i robieniu zastrzyków. Jednak pobrać dziecku krew nawet dla doświadczonej pielęgniarki to nie lada wyzwanie. Dzieci płaczą, krzyczą, wyrywają się. Żyły są słabe, niewidoczne. Po kilku daremnych próbach wkłucia zarówno Ty, dziecko, jak i pielęgniarka zaczynacie się denerwować. Przewlekłe dożylne podawanie leków niekorzystnie wpływa na stan żył. Staja się one "kruche", obkurczone, pozrastane a czasami wręcz niemożliwe do nakłucia. Kolejna próba założenia wenflonu kończy się niepowodzeniem, bólem i łzami. Znasz to?

Na szczęście, większość dzieci leczonych onkologicznie będzie miało wszczepion…

ZIOŁA WSPOMAGAJĄCE LECZENIE BIAŁACZKI

" Tonący brzytwy się chwyta " - dużo prawdy jest w tym powiedzeniu. W pewnych sytuacjach człowiek jest gotowy do wielu poświeceń. Pisząc "pewne sytuacje" mam na myśli nasze zdrowie, zdrowie naszej rodziny. Powiesz - zdrowie to nie wszystko, jasne że tak, ale "bez zdrowia wszystko jest niczym".
Oczywiście zdrowie zaczynamy doceniać wówczas kiedy je tracimy. Niestety tak to już jest. Najważniejsze to wyciągnąć wnioski i dążyć do zdrowia :)

Jestem osobą dość konserwatywną jeśli chodzi o leczenie. Dla mnie autorytetem w tej dziedzinie jest przede wszystkim lekarz. To jego sposób leczenia respektuję. Jednak ostatnio coraz więcej czytam o medycynie niekonwencjonalnej i ziołolecznictwie. Chciałabym w tym poście napisać parę słów o ziołach, szczególnie tych które korzystnie wpływają na układ krwiotwórczy i wspomagają leczenie białaczek.

POKRZYWA ZWYCZAJNA



W dzieciństwie obrzucaliśmy się tym chwastem aby kogoś "poparzyć" tymczasem pokrzywa jest bardzo cennym…

PROTOKÓŁ LECZENIA ALL

Przedstawiam protokół leczenia ostrej białaczki limfoblastycznej dla pośredniego ryzyka.


Mam nadzieje, że zawarte tu informacje będą pomocne rodzicom, których dzieci zaczynają walkę z chorobą.  

Leczenie tego typu białaczki składa się z czterech etapów. Podczas trzech etapów dziecko leczone jest w szpitalu, ostatni etap to leczenie podtrzymujące w warunkach domowych. Obecnie dzieci leczone są międzynarodowym protokołem z 2009 r. ALL IC - BFM 2009, oznacza to że stosowane są te same leki w wielu krajach.

Pierwszy etap leczenia to protokoły IA i IB

PROTOCOL IA - pierwszy protokół, przewidywany czas leczenia 33 dni. Oczywiście czas leczenia może się wydłużyć w zależności od sytuacji zdrowotnej pacjenta. Pamiętaj, dziecko leczone jest bardzo silnymi lekami, na które może zareagować niepożądanymi zmianami ( podwyższone próby wątrobowe,przedłużająca się aplazja - spadek wyników krwi, pleśniawki, temperatura ). Z reguły jednak pierwszy protokół większość dzieci znosi dobrze.
Aby zdiagnozować chor…